Τό παράπονο τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ γιά τήν Ἱερουσαλήμ καί γιά ὅλους μας  (Μεγάλη Δευτέρα ἑσπέρας)

Τό παράπονο τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ γιά τήν Ἱερουσαλήμ καί γιά ὅλους μας (Μεγάλη Δευτέρα ἑσπέρας)

«Ἱερουσαλήμ, Ἱερουσαλήμ ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τά τέκνα σου» (Ματθ. κγ΄ 37)

Τό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τοῦ Ὄρθρου τῆς Μεγάλης Τρίτης εἶναι γεμᾶτο ἀπό τά ἐπιτιμητικά λόγια καί τά φοβερά «οὐαί» ἤ τό «γεννήματα ἐχιδνῶν», τά ὁποῖα ἀπηύθυνε ὁ Χριστός μας πρός τούς σκληροτράχηλους Ἰουδαίους καί περισσότερο πρός τήν ἀποκλίνουσα ἀπό τό θέλημα τοῦ Θεοῦ ἄρχουσα θρησκευτική τάξη τοῦ Ἰσραήλ. Ἐλέγχει ὅσο κανένα ἄλλο τό φοβερό πάθος τῆς ὑποκρισίας πού ἐπιδείκνυε συστηματικά καί ἀνερυθρίαστα ὁ ἄλλοτε περιούσιος λαός Του. Καταρρίπτει ἔτσι τά ἁμαρτωλά καί ἀπατηλά προσωπεῖα πού ποικιλοτρόπως δείχνουμε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι. Ἀμέσως ὅμως μετά -κι ἔτσι τελειώνει ἡ ἀποψινή διδασκαλία Του- ἐκφρἀζει λόγια ἀγαπητικά, στοργικά, καταθέτει πολύ ἐμφατικά τόν πόνο Του γιά την σωτηρία τόσο τῆς Ἱερουσαλήμ καί τοῦ λαοῦ Του, ἀλλά καί γιά ὅλα τά πλάσματά Του. Καί καταλήγει μέ τοῦτο τόν ἔμπονο λόγο.. «Ἱερουσαλήμ, Ἱερουσαλήμ… ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τά τέκνα σου..».

Καθώς πορευόμαστε ἑπομένως με σταθερά βήματα μέσα στις συγκλονιστικές ὧρες τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος  ἄς στραφεῖ ἀπόψε ἡ σκέψη, ἀλλά καί οἱ καρδιές μας στό ἐρώτημα γιατί ὁ Κύριος μας ὁμιλεῖ με τόσο πόνο καί τί ἐπιθυμεῖ νά πεῖ σε ὅλους μας

«Ἱερουσαλήμ, Ἱερουσαλήμ ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τά τέκνα σου» 

Ὡς Φιλόστοργος Πατέρας ὁμιλεῖ ἀσφαλῶς καί πάλι. Ἀποδεικνύει γιά πολλοστή φορά πόσο πολύ ἀγαπᾶ τόν κόσμο, τό πεπτωκός πλάσμα Του. Πόσο ἐνδιαφέρεται γιά τά ἔργα τῶν χειρῶν Του. Και αὐτό ἀκριβῶς εἶναι τό βαθύτερο νόημα αὐτοῦ τοῦ στίχου.

Ὁμιλεῖ πρωτίστως γιά τήν Ἱερουσαλήμ, τήν πρωτεύουσα τοῦ λαοῦ Του, τό κέντρο τοῦ ἐνδιαφέροντός Του. Γιά τήν Ἁγία Σιών, ὅπου ὁ Ναός Του, οἱ ὑποσχέσεις Του, τά δῶρα τῆς ἀγάπης πρός τούς ἰδικούς Του.. τό μάννα, οἱ πλάκες τῆς διαθήκης, ἡ ράβδος τοῦ Ἀαρών ἡ βλαστήσασα. Ἀλλά καί τό κέντρο ἀσφαλῶς τοῦ Νόμου, πού ἔδωσε στούς ἀνθρώπους, τῶν ἐπαγγελιῶν Του. Πάνω ἀπ’ὅλα δἐ ὁ τόπος «τῶν ἰδίων αὐτοῦ», τοῦ ἠγαπημένου λαοῦ Του.  Μάλιστα δέ ἀναφέρεται στήν Ἱερουσαλήμ ἀναφέροντας δύο φορές τό ὄνομά της θέλοντας νά δείξει τήν πολύ Του στοργή. «Ἡ ἐπανάληψις δημιουργεῖ ἔμφασιν καί προδίδει πλεονασμόν οἴκτου», σχολιάζει σχετικά ὁ ἀείμνηστος καθηγητής Παναγ. Τρεμπέλας. Ἀλλά καί ὁ ἱερός Χρυσόστομος ἑρμηνεύοντας τοῦτο τόν στίχο σχολιάζει: «Τι βούλεται ὁ διπλασιασμός; Ἐλεοῦντος αὐτήν καί ταλανίζοντος τοῦτο τό σχῆμα καί σφοδρά φιλοῦντος». Πονᾶ γι’ αὐτήν διότι κατέστη τελικῶς τό κέντρον τῆς μιαιφονίας, ὁ τόπος πού ἐξοντώθηκαν τόσοι ἀπεσταλμένοι τοῦ Θεοῦ Πατρός. Κι ἐνῶ τῆς ἐδόθησαν τόσα προνόμια αὐτή τά καταχράσθηκε καί ἀποσκίρτησε τῆς θείας ἀγάπης.

Παρά ταῦτα πόσες φορές ὁ Κύριος τῆς ἀγάπης καί τοῦ ἐλέους τήν συγχώρησε καί τήν «καταδίωξε» γιά νά τήν σώσει. Ἐκεῖνος πάμπολλες φορές ἔδωσε εὐκαιρίες μετανοίας, ἐπιστροφῆς. Παραλληλίζει ὁ Κύριος μας τήν ὅλη Του προσπάθεια μέ τήν ὄρνιθα, πού περιμαζεύει τά κλωσσόπουλα της κάτω ἀπό «τάς πτέρυγας ἑαυτῆς», ὅπως ἀκούσαμε στή συνέχεια τοῦ ἁγιογραφικοῦ στίχου πού ἀναλύουμε. «Διά τοῦ παραδείγματος τῆς ὄρνιθος τό περί τούς Ἰουδαίους φιλόστοργον ἑαυτοῦ δείκνυσι», μᾶς ὑπενθυμίζει ὁ ἱερός ἑρμηνευτής Ζιγαβηνός.

Ἄπειρη ὄντως ἡ ἀγάπη καί ἡ στοργή τοῦ Θεοῦ… «Τό ἔλεος αὐτοῦ ἀμέτρητον». Συγκλονιζόμαστε ὅταν τό ἀναλογισθοῦμε. Πόσες φορές τό ἔχει κάμει πράξη γιά κάθε ἄνθρωπο ξεχωριστά καί ὁπωσδήποτε γιά ὅλη τήν ἀνθρωπότητα. Ἀπό αὐτή τήν πρώτη στιγμή τῆς πτώσεως καί ἀνταρσίας τοῦ πλάσματός Του, ὅταν βγῆκε γιά τήν καθιερωμένη ἑσπερινή συνάντηση Του μέ τόν ἄνθρωπο στόν τότε ἐπίγειο Παράδεισο. Ἀναζήτησε τόν Ἀδάμ.. «Ἀδάμ ποῦ εἶ;», τοῦ εἶπε μέ διάκριση καί φιλανθρωπία.  Πολύ χαρακτηριστικά τό καταθέτει στίς ἀκοές καί στίς ψυχές μας ἡ Ἁγία Κασσιανή στό σχετικό τροπάριο της, πού θά ἀκούσουμε αὔριο Μεγάλη Τρίτη, ὅταν ὁμιλεῖ γιά τόν βροντώδη ἦχο τῶν ποδῶν τοῦ Θεοῦ, πού βαδίζει γιά τήν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Καί συνεχίζει: «.. κριμάτων σου αβύσσους, τίς ἐξιχνιάσει, ψυχοςῶστα Σωτήρ μου;». Τρέχει καί ἀναζητᾶ τό «ἀπολωλός». Δίνει εὐκαιρίες. Μέχρι καί οἱ ἐχθροί Του ἀπέδειξαν τήν μεγάλη ἐπιθυμία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ να μᾶς λυτρώσει, ὅταν Τόν κατηγοροῦσαν κάτω ἀπό τόν Σταυρό: «ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτόν οὐ δύναται σῶσαι.

Πόσες φορές δέν ἔχει ἐπιβεβαιωθεῖ αὐτή ἡ ἀλήθεια, «ὅτι ὁ Θεός θέλει πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν»; Τό ἀπέδειξε ὡς «οὐράνιος κυνηγός» σωτηρίας γιά τόν Ἀπόστολο Παῦλο, λίγο νωρίτερα γιά τόν μαθητή Του πού Τόν ἀρνήθηκε, τόν Πέτρο. Γιά τόν ἐκ δεξιῶν μετ’ Αὐτοῦ συσταυρούμενον ληστή, τόν ὑπεύθυνο ἀξιωματικό γιά τήν ὁλοκλήρωση τῆς θανατικῆς Του καταδίκης, τόν ἑκατόνταρχο Λογγῖνο, τήν Ὁσία Μαρία τήν Αἰγυπτία, τόν Ὅσιο Μωϋσῆ τόν Αἰθίοπα, τόν Ἅγιο Βάρβαρο. Ἀλλά καί σέ τόσους ἄλλους, χθές καί σήμερα, καί σέ κάθε ἐποχή πρώην διῶκτες, ἀρνητές ἤ ἀθέους ἤ ἀδιάφορους, στούς ὁποίους φέρθηκε μέ ἀγάπη καί εὐσπλαγχνία καί τούς ἔσωσε ἀπό τούς κρημνούς τῆς καταστροφῆς. Σφόδρα ἐπιθυμεῖ νά σώσει τόν κάθε ἕνα ξεχωριστά, ἀλλά καί ὁλόκληρους λαούς, ὅπως καί τόν δικό μας. Ἀποστέλλει σέ κάθε ἐποχή ἀπεσταλμένους καί προφῆτες Του, κήρυκες Του νά ἐξαγγείλουν λόγον σωτηρίας. Ἄλλωστε «αὐτεπάγγελτος ἦλθε, σῶσαι θέλων τόν κόσμον», ὅπως ψάλλουμε στόν Ἀκάθιστο Ὕμνο. Ἐντυπωσιαζόμαστε ἀπό τήν ἄπειρη, θυσιαστική ἀγάπη Του, καθώς ἀκοῦμε καί πάλι τοῦτο τόν λόγο…

«Ἱερουσαλήμ, Ἱερουσαλήμ ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τά τέκνα σου»

Συγκινούμαστε πραγματικά. Ἔρχεται στό νοῦ μας ὅτι στήν θέση τῆς Ἱερουσαλήμ εἶναι ὁ καθένας μας. Ἤ εὑρίσκεται ὁ τόπος μας, ἡ Πατρίδα μας. Πολλά ἔχει νά πεῖ καί σέ μᾶς τοῦτος ὁ ἀγαπητικός Κυριακός λόγος.

Πρῶτα ἀπ’ὅλα πόσο μᾶς ἀγαπᾶ ὁ Θεός, ἀλλά καί πόσο πρέπει κι ἐμεῖς νά συγκινηθοῦμε. Νά ἀποδώσουμε τήν ὀφειλόμενη εὐχαριστία. Νά καταθέσουμε στά Ἄχραντα πόδια τοῦ Ἐσταυρωμένου -πού σέ λίγες ἡμέρες θά ἀντικρύσουμε αἱμόφυρτο καί πληγωμένο-, τήν ἐκ βαθέων εὐχαριστία μας. Νά ἐνθυμηθοῦμε ὁ καθένας μας τήν προσωπική του διαδρομή, ποιούς δρόμους διαβήκαμε, ἀπό πόσους πειρασμούς μᾶς φύλαξε, πόσες φορές τό στοργικό Του χέρι μᾶς ἄρπαξε καί ἡ ἀγκαλιά Του μᾶς σκέπασε. «Δόξα τῇ μακροθυμίᾳ σου, Κύριε, δόξα σοι», νά ψάλλουμε τά χεῖλη μας, νά ὑμνήσουν οἱ καρδιές μας. Νά ἀναζωπυρώνουμε τό χάρισμα τῆς χριστιανικῆς κλήσεως μας καί νά αἰσθανόμαστε τήν παρουσία Του. Ἄς θυμόμαστε τόν λόγο τοῦ Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου: «Ἕνας Θεός νά πεθαίνει γιά σένα κι ἐσύ νά στέκεις ἀδιάφορος;», ὥστε ἀκόμη περισσότερο νά «φιλοτιμούμεθα εὑάρεστοι αὑτῷ εἶναι».

Δυστυχῶς στίς ἡμέρες μας πολλοί δέν θέλουν, δέν ἀνταποκρίνονται. Ἐπιζητοῦν τήν ἔρημο τοῦ σύγχρονου κόσμου, πού δημιουργεῖ ἁπατηλές ψευδαισθήσεις ὑλικῶν ὀάσεων, ἀλλά σταδιακά φθείρει τούς ἀποσταμένους διαβάτες τοῦ παρόντος κόσμου. Ἄν περιηγηθοῦμε σύντομα στόν κόσμο θά δοῦμε πολλά.. Θα δοῦμε Ἄλλωστε πόση πνευματική ξηρασία ὑπάρχει γύρω μας.. ἄρνηση Θεοῦ, ἴδιον συμφέρον, ὑλικιστικοί ψευτοπαράδεισοι, σύγχρονα εἴδωλα, πού αἰχμαλωτίζουν. Ἀποξήρανση τῶν πνευματικῶν ὀφθαλμῶν καί τῶν αἰσθήσεων τῆς ψυχῆς. Ἀνθρώπους πού ἀποκόπτονται ἀπό τήν σωτηριώδη μάνδρα τοῦ Χριστοῦ, τήν Ἁγία μας Ἐκκλησία ἤ τήν πολεμοῦν κιόλας.

Ἐπίσης ἄς ἀγωνιζόμαστε γνήσια καί μέ ζῆλο πολύ γιά νά παρακινήσουμε κι ἄλλες ψυχές νά γνωρίσουν τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, νά βροῦν τήν σωτηρία κοντά Του. Νά λυτρωθοῦν ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ Σατανᾶ, ἀπό τόν βάλτο τοῦ κόσμου, πού τούς ἀποπνίγει. Ἄς ἁπλώσουμε χείρα σωτηρίας στούς πεπλανημένους ἀδελφούς μας, ὥστε οὔτε ἐμεῖς οὔτε ἐκεῖνοι νά μείνουν ἔξω τοῦ νυμφῶνος Χριστοῦ. Νά μᾶς καίει ὁ λόγος τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου: «οὐδέν ψυχρότερον χριστιανοῦ ἐτέρους μή σώζοντος». Ἄς βάλουμε ὅλες μας τίς δυνάμεις νά συνταχθοῦμε στό εἰρηνικό στράτευμα τῆς Ἐκκλησίας, πού ἀγωνίζεται νά ἔλθουν στό φῶς τῆς ἀληθείας, τῆς ἐλπίδας, τῆς σωτηρίας κι ἄλλοι συνάνθρωποι μας.

«Ἱερουσαλήμ, Ἱερουσαλήμ ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τά τέκνα σου»

Φωνάζει ὁ Καλός Ποιμήν, ἡ Ἐσταυρωμένη Ἀγάπη! Ξεχείλισμα ἀγάπης εἶναι τοῦτος ὁ λόγος τοῦ Κυρίου μας, πού σύμφωνα μέ τόν Εὐαγγελιστή Λουκᾶ συνοδεύεται καί μέ τό πικρό δάκρυ τοῦ Θεανθρώπου Λυτρωτοῦ μας! Ἄς μιλήσει μέσα μας! Ἄς τόν ἐνωτισθοῦμε καί νά τόν ἐγκολπωθοῦμε. Σύνθημα ζωῆς ἄς γίνει! Καί ἀφοῦ ἀγωνιστοῦμε μέ πολύ πνευματικό φιλότιμο, ὅπως μᾶς προτρέπει καί ὁ Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης ἄς βροῦμε κι ἐμεῖς καί ἄλλοι πολλοί, πλήθη ἀνθρώπων λύτρωση, σωτηρία κοντά στόν δι’ ἡμᾶς πολλά Παθόντα Κύριο! Σῶσον ἡμᾶς Πολυεύσπλαγχνε καί ἀνεξίκακε Κύριε! Ἀμήν!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Designed by Webicon

Χριστιανική Ένωση Καλαμάτας copyright © 2016

newspaper templates - theme rewards

Επικοινωνήστε μαζί μας