«Ἡ περιέργεια σκοτώνει…» (Πνεῦμα περιεργείας… μή μοί δῷς)

«Ἡ περιέργεια σκοτώνει…» (Πνεῦμα περιεργείας… μή μοί δῷς)

Προσευχόμαστε συχνά μέσα στήν κατανυκτική περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς μέ τήν σύντομη, ἀλλά τόσο περιληπτική προσευχή τοῦ ὁσίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου∙ «Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου πνεῦμα ἀργίας, περιεργείας, φιλαρχίας καί ἀργολογίας μή μοι δῷς». Παρακαλεῖ ὁ ὅσιος τόν Ἅγιο Θεό νά μή τοῦ δώσει πνεῦμα καί φρόνημα αὐτῶν τῶν πάθων, τῆς ἀργίας, τῆς φιλαρχίας, τῆς ἀργολογίας, τῆς περιεργείας. Ἄς σταθοῦμε ὅμως γιά λίγο σ’ αὐτό τό τελευταῖο πάθος, τήν περιέργεια. Τί σημαίνει; Γιατί ὁ ὅσιος τό συμπεριλαμβάνει στήν θερμή του προσευχή; Εἶναι τόσο βασικό, ὥστε νά ἀπαιτεῖ ἰδιαίτερη προσοχή; Ἄς πάρουμε τά πράγματα μέ τή σειρά…

Ἡ πνευματική ἀσθένεια τῆς περιέργειας ἐκτρέπει τόν ἄνθρωπο καί τόν ὁδηγεῖ στό νά ἐνδιαφέρεται γιά ὅλα τά πράγματα τοῦ «παρόντος αἰῶνος, τοῦ ἀπατεῶνος», νά ἀσχολεῖται μέ πρόσωπα καί καταστάσεις, ἐκτός ἀσφαλῶς ἀπό τόν ἑαυτό του. Ἀποτελεῖ ἐξωστρέφεια καί μέριμνα νά πληροφορηθοῦμε γιά ὑποθέσεις, πού δέν μᾶς ἀφοροῦν, ἀλλά ἄλλους, γείτονες, φίλους κτλ. Ἐπίσης φιλοπερίεργη διάθεση εἶναι ἡ συνεχής καί ἀγωνιώδης ἐνασχόληση μέχρι λεπτομερειῶν μέ γεγονότα, πού συμβαίνουν τριγύρω στόν κόσμο. Πολιτικά γεγονότα, οἰκονομικά, κλοπές, ἐγκλήματα, περιστατικά ποικίλα, πού ἔρχονται στό φῶς τῆς δημοσιότητος, στιγμιότυπα ἀπό τήν ζωή δημοσίων προσώπων κ.ἄ. Γνωρίζοντας ἑπομένως καλά τά βάθη τῆς ἀνθρώπινης ὑπάρξεως ὁ ὅσιος Ἐφραίμ δέεται πρός τόν Κύριο, νά μή ἐπιτρέψει νά κυριευθεῖ ἀπό τό τόσο ἁπατηλό αὐτό πάθος.

Πόσες φορές δέν τό ἔχουμε αἰσθανθεῖ; Ἔχουμε δεῖ ἀνθρώπους, πού εἶναι ἰδιαίτερα περίεργοι. Περπατᾶς στόν δρόμο καί σέ παρατηροῦν  «ἀπ’ τήν κορφή ὡς τά νύχια». Ἐξετάζουν τά πάντα… Τί φοράει ὁ ἄλλος, τί κάνει, πού πάει, γιατί πηγαίνει ἀπό κεῖ, γιά ποιό λόγο μίλησε σ’ ἐκεῖνο τόν ἄνθρωπο, γιατί κοντοστάθηκε σ’ αὐτό τό κατάστημα…. Ὁ κατάλογος τῶν ἀποριῶν εἶναι ἀρκετά μακρύς. Ἤ ἐκεῖνες οἱ περίφημες ἐρωτήσεις πιά… Βρίσκεσαι μ’ ἕνα γνωστό  στό δρόμο ἤ συνταξιδεύεις μέ κάποιον ἄγνωστο καί συχνά «ἀρχίζει ἡ ἀνάκριση»˙ καί συνήθως αὐτές οἱ βασανιστικές ἐρωτήσεις γίνονται, ὄχι ἀπό ἁπλό ἐνδιαφέρον, πού εἶναι λογικό καί θεμιτό νά ὑπάρχει, ἀλλά ἀπό ἔνοχη, ἁμαρτωλή περιέργεια. Θέλουν νά πάρουν ἀπαντήσεις σέ ὅλα. Καί τίς περισσότερες φορές μέ τρόπο ἀδιάκριτο. Ἐπιβεβαιώνεται τότε ὁ λόγος τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, πού ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ περιέργεια εἶναι πάθος ἀκόρεστο. «Οἱ πολυπράγμονες καί περίεργοι, ὅσα ἄν μάθουσιν οὐκ ἵστανται. Πάθος γάρ ἐστί καί κόρον οὐκ ἔχει». Ὅσα κι ἄν μάθουν οἱ φιλοπερίεργοι ἄνθρωποι δέν σταματοῦν. Συνεχίζουν ἀπτόητοι.

Θυμίζουν κάποιους Θεσσαλονικεῖς στά πρῶτα χριστιανικά χρόνια,  γιά τούς ὁποίους κάνει λόγο (Β’ Θεσ. γ’ 13) καί τούς ἐλέγχει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, διότι δέν ἐργάζονταν, ἀλλά «περιειργάζοντο». Μοιάζουν καί μέ ὁρισμένες νεώτερες χῆρες τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐφέσου, πού δέν εἶχαν συγκεκριμένο ἔργο νά κάνουν, καί ἔτσι περιέρχονταν τά σπίτια τῶν ὑπολοίπων χριστιανῶν, κινούμενες ἀπό πνεῦμα περιεργείας, καί μάθαιναν καί διέδιδαν νέα καί εἰδήσεις, ρίχνοντας παράλληλα τήν θρησκευτική στάθμη τῶν πιστῶν. Αὐτές τίς ἐλέγχει ὁ θεοκίνητος Παῦλος καί παραγγέλει στον μαθητή του Τιμόθεο νά προσέχει (Α’ Τιμ. α’ 13).

Πόσο πρέπει ὅλοι μας τελικά νά προσέχουμε. Νά μνημονεύουμε τό παράδειγμα τῆς γυναικός τοῦ Λώτ, ἡ ὁποία ἀπό καημό καί περιέργεια γιά τό τί θά ἀπογινόταν τό σπιτικό της στά Σόδομα, ὅταν καταστρεφόταν ἡ πόλη, γύρισε νά κοιτάξει καί ἔμεινε «στήλη ἅλατος». Ἄς μή ξεχνοῦμε ὅτι ἡ ἔνοχη περιέργεια τοῦ βασιλιᾶ Δαβίδ τόν ὁδήγησε στό διπλό του ἁμάρτημα, γιά τό ὁποῖο καί μετανοοῦσε συνεχῶς κατόπιν. Ἀλλά καί ἡ πρώτη πτώση τοῦ ἀνθρώπου στήν ἁμαρτία ξεκίνησε ἀπό φιλοπερίεργη διάθεση, ὅταν ἡ Εὔα δελεάσθηκε ἀπό τόν ἀπαγορευμένο καρπό. Ἴσως κι ἐμᾶς νά μᾶς ἔριξε στήν παράβαση τοῦ θελήματος Θεοῦ, μέ ὀδυνηρές συνέπειες. Εἶναι πολύ εὔκολο, ἰδιαίτερα στήν ἐποχή μας, μέ τά πολλαπλά ἐρεθίσματα πού μᾶς κατακλύζουν καί τήν ἐξέλιξη τῆς τεχνολογίας, μέ το διαδίκτυο, τά ραδιοτηλεοπτικά μέσα καί τήν πληθώρα τῶν ἐντύπων, νά παρασυρθοῦμε στήν ἔνοχη περιέργεια. Πολύ περισσότερο οἱ νέοι μας, καθώς βρίσκονται σέ εὐπαθῆ καί εὐόλιστη ἡλικία.

Πρέπει νά συναισθάνουμε πόσο ἐπιζήμια εἶναι ἡ περιέργεια. Ἀποτελεῖ ἄλλωστε παρακλάδι τοῦ πολυκέφαλου θηρίου, πού ὀνομάζεται ἐγωισμός. Μολύνει ἡ περιέργεια ὅποιον ὑποκύπτει στόν πειρασμό της ἄμεσα καί γρήγορα. Διαφθείρει ὅλα τά αἰσθητήρια ὄργανά μας˙ τό νοῦ, τήν γλώσσα, τούς ὀφθαλμούς, ὅλη μας τήν ὕπαρξη, ἀφήνει τά σκοτεινά της στίγματα στόν πυρήνα τῶν ψυχῶν μας. Ἀπαιτεῖται ἄμεση καί ἐπιθετική ἀντιμετώπιση, λοιπόν.

Πῶς πρέπει νά δράσουμε; Νά κόψουμε τίς ἀφορμές πού μᾶς ὁδηγοῦν σ’ αὐτήν. Ἄς μή θέλουμε νά μαθαίνουμε τά πάντα. Ἄς χάσουμε κάτι ἀπό τά ἐπεισόδια, τά γεγονότα καί τίς εἰδήσεις τῆς γειτονιᾶς μας, τῶν συγγενικῶν μας σπιτιῶν, τῆς ζωῆς τῶν ἄλλων. Μποροῦμε νά ἐγκρατευόμαστε, νά κάνουμε ἄσκηση γιά νά πολεμήσουμε τήν ἐφάμαρτη περιέργεια,  Ἄν ἀσχολούμαστε μέ τήν καλλιέργεια τῆς ψυχῆς μας καί τήν μετάνοιά μας, δέν θά προλαβαίνουμε ν’ ἀσχοληθοῦμε μέ τούς ἄλλους. Ἔχουμε τόσες ὑποθέσεις καί προβλήματα˙ ἄν ἀγωνιζόμαστε νά πολεμοῦμε τά δικά μας πάθη, δέν θά μᾶς περισσεύει χρόνος γιά ἄλλα. Ἄς γίνει «καλή περιέργεια». Δίψα γιά γνώση, γιά μάθηση. Ἤ ἐνδιαφέρον γιά τήν ἀνάγκη, τόν πόνο ἤ τή χαρά τοῦ συνανθρώπου μας. Ἄς μετατραπεῖ σέ προσευχή, ὅταν μαθαίνουμε διάφορα νέα ἤ παρατηροῦμε ἀδυναμίες, δυσκολίες καί προβλήματα τῶν ἄλλων. Ἄς εἴμαστε ἐργαζόμενοι πνευματικά, ὄχι «περιεργαζόμενοι»!

 

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Designed by Webicon

Χριστιανική Ένωση Καλαμάτας copyright © 2016

newspaper templates - theme rewards

Επικοινωνήστε μαζί μας